Miłe złego początki...

Studenckie Koło Przewodników Beskidzkich (SKPB) zostało założone na zebraniu "górskiego" aktywu studenckiego, które odbyło się 2 XII 1971 r. Przysięgę przyszłych przewodników przyjął Janusz Mach. Wręczono "blachy" okrągłe z napisem: "Przewodnik Studencki - Beskidy". Znaczek tworzył całość z odznaką AKT (Akademickiego Klubu Turystycznego przy RO ZSP w Lublinie powstałego w 1961r.), bo właśnie z tego środowiska wywodzili się uczestnicy tego historycznego spotkania.

Zanim do niego doszło, przez pięć lat - od wiosny 1967 roku - odbywały się szkolenia, na których szlify przewodnickie zdobywały kolejne zastępy naszych kolegów (pełna ich lista jest nie do ustalenia). Kierownikiem pierwszego kursu był Marek Bojdecki, przejście prowadził warszawski przewodnik studencki Przemysław Pilich. Na przełomie kwietnia i maja 1967 r. odbył się pierwszy Rajd "Bieszczady". Aż do 1971 r. studenccy przewodnicy górscy działali w ramach AKT, współorganizując wiele imprez środowiskowych (Rajd Elektryka, "Kiedyś zacząć trzeba" i inne) i ogólnopolskich (Rajd "Bieszczady", Rajd "Roztocze"). Powstanie Koła niewiele w tej sytuacji zmieniło, może tyle, iż po spełnieniu wymaganych kryteriów (przynajmniej 10 przewodników państwowych) w środowisku akademickim mógł powstać oficjalny klub przewodnicki. Za taki uznano nasze SKPB w Oddziale Międzyuczelnianym PTTK w Lublinie 16 V 1972 r. W ten sposób Koło znalazło się w dwu strukturach organizacyjnych (ZSP
i PTTK), co miało w przyszłości "owocować" wielokrotnie. Jednocześnie z "zalegalizowaniem" Koła, jego członkami bez obowiązku uczestnictwa w szkoleniu i zdawania egzaminu, zostali przodownicy GOT.

A oto jak ocenia pierwsze dwa lata pracy Koła jeden z weteranów:

"Przed 1974 r. Koło było taką naprawdę mało liczącą się grupką w łonie Akademickiego Klubu Turystycznego, szkolenie było w zasadzie sztuką dla sztuki, zaś około Wielkiej Nocy tzn. przed Rajdem 1-majowym, aktywizowało się i umieszczało na plakacie i znaczku >>SKPB<<, potem był zastój."

(Ewa Stobnicka, Siwerniak nr 4 s. 10)

Chwilą przełomową okazało się objęcie kierownictwa Koła przez Grzegorza Głowienkę. Rok 1974 to włączenie się Koła w centralną akcję letnią, nowe imprezy środowiskowe (Rajd "Beskid Niski"), chałupa w Zalesiu, znaczne spopularyzowanie Koła w środowisku (bardzo liczny kurs) i na terenie uprawnień (bazy namiotowe). Działalność Koła nabiera rozpędu i jest coraz bardziej wielostronna.

Wydaje się, że apogeum rozwoju - różnorodność form, zakresu oddziaływania na środowisko - Koło osiągnęło w latach 1976-1978. Koniec lat 70. to okres podtrzymywania i kontynuowania imprez i akcji, które stały się już tradycją. Było to coraz trudniejsze wobec zmniejszającej się liczby czynnych przewodników, starzenia się Koła oraz pogłębiających się problemów we współpracy z "Almaturem"

Lata 1980-1981 nie sprzyjały raczej działalności turystycznej. Aktywność "życiowa" studentów wyczerpywała się na innych polach. I chociaż kurs w roku 1981 ukończyło wyjątkowo wielu "delikwentów" (9) - wprowadzenie stanu wojennego znacznie ograniczyło formy działalności Koła.

Symptomy poprawy sytuacji i wychodzenia na prostą dostrzegalne są w połowie lat 80. Związane to było z pewnym unormowaniem się sytuacji politycznej, a na naszym podwórku - ze zmianą frontu. Koło mianowicie (już od 1982 r.) zaczęło skłaniać się coraz bardziej ku współpracy z PTTK. Nie odrzucono jednak całkowicie "Almaturu". W ten sposób pojawiły się nowe możliwości pracy i "pluralizm" (co było chyba pożądane).

Czym głębiej w lata 80. - tym ściślej SKPB wiązało się z PTTK i teraz ono z kolei starało się być naszym dyktatorem. Było to wygodne, gdy dawało możliwości wyjazdów zagranicznych i gdy we władzach OA byli "nasi ludzie". Stało się przyczyną upadku działalności Koło, gdy "nasi ludzie" się wyalienowali, zapomnieli o korzeniach, a w kraju załamał się dotychczasowy system wraz z jego turystyczną działką (centralne akcje, dotacje, ograniczenia itd.) Stąd ostatnie lata 1990-1990 to okres przystosowania się Koła do nowych warunków.

Wydaje się, że drogi wyjścia już się rysują. Jest to chyba model Koła jako miejsca integracji, pomocy w samokształceniu przewodników-pasjonatów, animujących działalność w poszczególnych środowiskach. Jednocześnie nastał czas profesjonalizmu i komercjalizacji - dobrze by było, by i one u nas choć trochę zagościły (chociaż "zawodowcami" jest tylko niewielu z nas).

Minęło 10 lat od napisania tych słów. Koło nadal istnieje, mocno odmłodzone z powodu emigracji "za chlebem" wielu doświadczonych przewodników. Ustawa o świadczeniu usług turystycznych , wymagania postawione organizatorom kursu skłaniają do profesjonalizmu. Przekłada się to raczej na świadczenie usług przewodnickich dla biur podróży niż organizowanie imprez i obozów pod egidą SKPB.

Działalność Koła stała się wypadkową między tradycją a chęciami i zainteresowaniami jego członków. Jest coś co łączy kolejne pokolenia przewodników - nadal cieszy nas przebywanie w górach, zdobywanie nowych przestrzeni, poczucie swobody, świetna zabawa, nowe (czasem stare) znajomości i dzielenie się tym wszystkim z innymi.

Autorem powyższego tekstu jest śp Witek Waszczuk, który przygotował historię SKPB Lublin na 20-lecie Koła. Jest to tylko część większej całości zaktualizowanej i uzupełnionej przez Martę Miedzwiecką. Zainteresowanych pełnym tekstem odsyłamy do specjalnego wydania "Siwerniaka" wydanego z okazji 30-lecia SKPB Lublin. Wszystkie wydane Siwerniaki powinny być jeszcze dostępne w Bibliotece im. H. Łopacińskiego.



Prezesi naszego Koła:

21.VI.2008 Anna Śliwa

14.X.2007 Karol Toborek

IX 2006 Staszek Kłosowski

I 2003 Paweł Goleman

XII 2001 Dominika Domaciuk

XII 2000 Łukasz Kaczmarek

XII 1999 Paweł Goleman

XII 1998 Paweł Goleman

XII 1997 Magdalena Lewandowska

XII 1996 Barnaba Obst

XII 1995 Barnaba Obst

XII 1994 Mateusz Patorski

XII 1993 Jakub Świtluk

XI 1992 Jakub Świtluk

XI 1991 Zbigniew Klin

XI 1990 Grzegorz Pietraszek

XI 1989 Karol Koj

XII 1988 Wiktor Wermiński

XII 1987 Wiktor Wermiński

XII 1986 Leszek Palica

XII 1985 Wojciech Stefaniak

XII 1984 Zdzisław Trębski

XII 1983 Barbara Kłonica

XII 1982 Dariusz Magdziarz

XI 1981 Hubert Bronkowski

XII 1980 Marek Szewczak

XII 1979 Andrzej Materniak

XII 1978 Marek Florek

XII 1977 Ryszard Montusiewicz

XII 1976 Ryszard Montusiewicz

I 1976 Jerzy Stalmasiński

II 1975 Grzegorz Głowienko

II 1974 Grzegorz Głowienko

XI 1972 Adam Sklepowicz

XII 1971 Adam Sklepowicz


Kolejne daty oznaczają moment powołania Zarządu na Walnym Zebraniu. Nie podajemy pełnych składów zarządów w poszczególnych latach, nie zapominamy jednak o wysiłku włożonym w funkcjonowanie Koła przez przez cały ten czas. I za to wszystko WIELKIE DZIĘKI!!!